Ik ben Chana, het gezicht en bezielster van Het Wonderversum. Mama, juf in de buitenschoolse kinderopvang, artist, schrijfster en Wonderfotograaf,
een bezige bij dus! 🐝 Ik ben een kleurrijke paradijsvogel met een hoofd vol glitter, magie, wonderen en ideeën.
Alleen… de handigheid ontbreekt soms. 🤫Ik hou, zoals elke klassieke Belg, van frietjes van de frituur en je kan me écht gelukkig maken met een dessertenbuffet !
OF sushi! 🍣 Autorijden? Dat doe ik… omdat het moet 😅 Laten we zeggen dat mijn talenten eerder liggen in dromen creëren dan in parkeren. 🚗 Ik ben mama van een prachtige
9-jarige dochter, vrouw en het baasje van een knotsgekke golden retriever, Nala.🐶 En ergens tussen dat alles door ben ik vooral iemand die voelt, kijkt en creëert vanuit een wereld die niet altijd zichtbaar is maar des te echter aanvoelt !
Er zijn écht héél veel dingen die ik ontzettend graag doe.
Alles waarmee ik innerlijke werelden tot leven kan brengen.
Alles wat niet of nauwelijks zichtbaar is, maak ik op mijn manier wél zichtbaar. Want elk verhaal, elk gevoel, elk beeld en elk stukje verwondering dat gezien mag worden, draagt zijn eigen energie en zijn eigen doel. Dát is ook waar mijn Wonderversum om draait. ♡ Geen afgelijnde regeltjes,
niet maar één ding moeten zijn en al helemaal geen hokjes.
Maar net de vrijheid voelen om out of the box te durven denken, te creëren en te ontdekken. Met als grootste wens een inspiratie te zijn voor anderen, zodat ook jij jouw eigen Wonderversum opnieuw kleur mag geven. Ik weet al van kinds af aan hoe het voelt wanneer je beperkt wordt in wie je bent.
Wanneer niet alle stukjes van jezelf gezien mogen worden.
En welke mentale en emotionele worstelingen daaruit kunnen ontstaan. Lange tijd stelde ik mezelf dezelfde vraag: "Is dit het nu?" Omdat ik mezelf bleef vasthouden in een paar beperkte stukjes van wie ik werkelijk was. Hoe het hoorde of hoe het verwacht werd. Want zodra je buiten de lijntjes kleurde, kwam je al snel over als "raar", "wispelturig" of "te veel". Tot ik enkele jaren geleden opnieuw mijn oude kinderalbums bovenhaalde.
En er ergens iets open brak. Sindsdien laat ik mijn innerlijke kind nooit meer los. Ik besloot opnieuw met kinderen te gaan werken, een passie die altijd diep in mij heeft gewoond. En dat veranderde zowat alles. Kinderen werden voor mij een spiegel.
Een deur naar mijn eigen innerlijke wereld. Zij lieten mij zien dat een musje van vanalles zijn helemaal prima is. Dat nieuwsgierigheid een kracht is. Dat verwondering nooit verloren hoeft te gaan. En vooral: dat liefde veel groter is dan we soms beseffen. Wat ik ondertussen ook heb geleerd is dat ik mijn creativiteit nooit meer ga beperken. Want creëren is geen hobby voor mij. Het is een manier van leven.
Want écht kijken doe je niet alleen met je ogen.
Je kijkt met je hart, met liefde, met gevoel.
En dat is precies het moment waarop je innerlijke verrekijker wakker wordt.
Het moment waarop je voorbij de illusie begint te kijken. Voorbij het gewone, het snelle, het alledaagse. Recht naar de wonderen die daaronder verborgen liggen.
Want wie verder leert kijken dan alleen wat zichtbaar is, leert kijken met zijn hart.
Uit die wonderen ontstaat iets heel krachtigs: levensenergie.
Dat is dé energie die je aanspoort om te creëren.
Om te schrijven.
Te schilderen.
Te zingen.
Te vertellen.
Te fotograferen.
Om aan datgene wat diep vanbinnen aan je zichtbaar wordt een expressievorm te geven. Omdat het wil bestaan, het wil leven, omdat het uit jou wil komen!
En dat is exact waar het Wonderversum over gaat
en hoe het je mag dienen.
Door je aan te sporen om verder te kijken dan wat je ziet.
Om zo je eigen Wonderversum te mogen ontdekken en het op jouw manier tot leven te brengen. Zodat die kruisbestuiving tussen menselijke harten weer mag verder bloeien.
